نقدی بر فرهنگ مدرنیته

دهه محرم و شهادت سالار شهیدان را به همه شعیان تسلیت عرض میکنم

mahdiyan82 — Sat, 19 Dec 2009 07:55:18 GMT

عاشقان در همه عشق همه محزون و پریشان

همه بی حال بیافتاده به درگاه نگارند

سراسیمه و گریان

ز چرایی جدایی راس پسر شیر خدایند

قانون حد مرکزی در فرهنگ

mahdiyan82 — Sun, 06 Dec 2009 09:49:18 GMT

یکی از قوانینی که در همه فرهنگها حاکم است این است که در همه آنها مظاهر فرهنگی به سمت جهت گیری های خاص و دیکته شده ای در حال حرکت است به عبارتی شاید نقدهای منتقدان زیادی در روزنامه های و مجلات ورسانه ها و کتابها به چشم آید ولی درنهایت گرانیگاه و تعادل در یکجایی برقرار است و بر سر یک سری اصول توافق کامل دارند که اجازه نمی دهند کسی آنها را زیر سوال ببرد مثلا در جامعه آمریکا اگر در هنگام انتخابات هر یک از نامزدها بگوید که من به سیستم انتخابات شک دارم که در آن تقلب نشود نه تنها باعث می شود که مردم امریکا به همان فرد شک کنند چرا که مردم به سیستم اطمینان کامل دارند لذا در نهایت همه شکها به سمت همان فرد جلب می شود که میخواسته با این کار رای جمع کند ولی در کشور ما این گونه نیست کشور ما اصولاً کشور تناقضات است قوانین گویا تصویب میشوند برای اجرا نشدن یا درست اجرا نشدن علوم انسانی ما بر مبنای لیبرالیستی است ولی ما دم از اسلام میزنیم در کشور ما مردم دم از اخلاق حرفه ای و انسانی ، دنیا و آخرت می زنند ولی میبینیم که بعد چند دهه از انقلاب این امور کم رنگتر شده است و جامعه ما کمتر به سمت اتوپیا خودش حرکت کرده است سیاسی کاری در جامعه به اوج خود رسیده و تشخیص سره و ناسره برای مردم دشوار شده است .

باید خط مشی گذاری عمومی در کشور به سمتی حرکت کند که قانون حدمرکزی به مثابه یک معیار یا الگوی نمونه در همه کارها رعایت شود به عنوان نمونه هنگامی که بین چند طرح برای اجرای عدالت اقتصادی در جامعه مخیر هستیم باید آن طرحی انتخاب شود که با اصول اسلامی بیشتر سازگار است نه آن طرحی که با مبانی لیبرالیستی و عقل ابزاری همراه است و یا مثلاً اگر به جامعه امریکا نگاه کنیم سینمای هالیوود معمولاً مطابق با گفته های سیاست مدران دشمنان را تشخیص می دهند و هنگامی که فیلم میسازند به طور مشخصی آن را نشان میدهند مثلاً جدیدا فیلم های اسلام هراسی و ایران هراسی به جای فیلم های روسیه هراسی و کمونیست هراسی در فیلم های آنها رواج یافته است به عبارتی مطابق با سیاست خارجه آمریکا فیلم ساخته میشود یا در کتبشان برای اینکه وقایع تاریخی را مثال بزنند مثلاً میگویند در کشورهای که الان نظام دیکتاتوری است یکی هم ایران است تا ذهن مردمشان را به همان سمتی که میخواهند حرکت دهند ولی در کشور ما سیاست گذاری های کلی کشور همیشه متوجه بحران بوده است منتظرند که یک بحران ایجاد شود تا برای آن یک نسخه کوتاه مدت تجویز کنند مثلاً از مدت هاست که بحران در علوم انسانی در کشور خودش را نشان داده است چرا که اکثر کتب درسی در این زمینه ترجمه ای و مطابق فرهنگ غربی بوده و آثار اسلامی تالیفی کمتر در مدارس و دانشگاه ها به کار گرفته می شود و اصولا به صورت محدود نوشته می شود چرا که جامعه فرهنگی هنوز مهمترین دغدغه اش معیشت خانواده خودش است لذا با انجام شغلهای دوم و سوم جایی برای مطالعه و تحقیق باقی نمی ماند ؛ اما اقدام جدی ای هنوز انجام نشده است.

طبق قانون حدمرکزی که من این اصطلاح را از کتاب حسابان دوره دبیرستان اقتباس کردم می گوید میانگین آماره ها در یک جامعه نرمال ثابت است لذا طبق تئوری من در جامعه ما هم که دارای فرهنگ و تمدن مستقل است باید اصول اساسی اش در حالت نرمال به سمت میانگین که همان فرهنگ اصیل است سوق داده شود و اگر انتقاد و حرفهای جدیدی مطرح میشود باید در جهت بهبود جایگاه فرهنگ اصیل اسلامی و ایرانی ما باشد نه اینکه ما را به سمت میانگین جوامع غرب زده و شرق زده سوق دهد اتفاقی که در حال افتادن است به طوری که در استخوان بندی های اصلی کشور در زمینه های اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و اجتماعی ، ... ما راه خود را گم کرده ایم در اقتصاد بزرگترین اصل اقتصادی اسلام یعنی ربا هنوز به درستی در اقتصاد ما تبیین و عملی نشده است در زمینه سیاست ، سیاسی کاری و سیاست بازی به جای عدالت سیاسی اکثر سیاست مداران ما را آلوده کرده است در زمینه فرهنگی ما هنوز خط مشی مشخصی نداریم به طوری که بعد سه دهه از انقلاب برای حفاظت از اصول و مصادیق فرهنگی کشورمان مثل حجاب با روش های چماقی و کمیته ای عمل می کنیم و کتب علوم انسانی ما فقط از نظریات غربی پر شده است مثلاض تکامل داروینی در روان شناسی جایی برای قبول انبیا نمی گذارد و در اقتصاد نظریات ارزش گذاری کالاهای سرمایه ای و تجاری باعث جا افتادن فرهنگ ربا در بانکداری و بورس ما شده است در سیاست نظریات نیچه قانون جنگل و قبول حاکمیت قدرت مند زورگو را مشروع کرده است در علم الاجتماع نیز دموکراسی جایگاه حکومت خدا و نظام ولایت فقیه را خدشه دار کرده است عالمان ما نیز کسانی هستند که کتب بیشتری ترجمه کرده اند یا در دانشگاه های خارجی این نظریات غربی را بهتر یاد گرفته اند و در نهایت باید گفت پارادایم غالب در نظام اسلامی ما نظریات ضد دینی و مذهبی شده است که اصولاً ارزش و اخلاق را در ضدیت با نظریه علمی می داند و آن را مخصوص عصر جهالت انسان و حکومت طبیعت بر انسان میداند ولی امروز انسان بر طبیعت حکومت می کند و میداند و می گویند اصولا دین چیزی جز خرافه نبوده است لزوم نهضت نرم افزاری نیز از اینجا مشخص می شود چرا که در غیر این صورت کشور در معرض بحران هویت قرار می گیرد البته نباید گفت که ما راه اشتباهی را در گذشته رفتیم و حالا باید آن را تصحیح کنیم چرا که باید برای حرکت هنجار شکنانه یک آگاهی حداقلی در مردم جامعه ابتدا ایجاد کرد که ما بعد از چند دهه از انقلاب شاید در این مسیر حرکت می کردیم یا حداقل فکر میکردیم در این مسیر هستیم ولی حالا که یک آگاهی حدافلی در مردم ما ایجاد شده است باید به دنبال ایجاد دانش خودمان باشیم دانشی که به کمک آن بتوانیم رشدی که باعث بالندگی فرهنگ اسلامی میشود ایجاد کنیم واگر نه تا چند دهه دیگر تهاجم فرهنگی و فکری چیزی از اسلام را در کشور ما باقی نخواهد گذاشت.

" نقدی برسریال 24 "

mahdiyan82 — Sat, 28 Nov 2009 18:14:18 GMT

شاید بتوان سریال 24 را یکی از بهترین سریالهایی که تا امروز ساخته شده است نامید این فیلم توسط کمپانی قرن 21 درست شده است که بیشتر فیلمهای سینمایی درست میکند ولی میببینیم که یک سریال با کیفیت و جذاب که هر قسمت آن قابل مقایسه با فیلم های سینمایی است ساخته است. در صورتی که نقد فنی فیلم را در همین حد بسنده کنیم درباره محتوایی فیلم نکات زیادی قابل ذکر است :

1. این فیلم در اواخر ریاست جمهوری جرج بوش ساخته شد رئیس جمهوری که ترس و وحشت وبی اعتمادی زیادی در جامعه آمریکا ایجاد کرده بود در فیلم میبینیم که در ابتدای فصل اول چگونه یک سیاه پوست به نام دیوید پالمر در رقابتهای انتخاباتی شرکت می کند و رای می آورد که همزمان می شود با انتخابات واقعی در آمریکا که کمک زیادی به رای آوردن باراک اوباما می کند فردی بسیار مصمم و خوش نیت که گویا شخصی بهتر از او در دنیا نیست این فیلم تا حد زیادی توانست اعتماد از دست رفته مردم آمریکا به روسای جمهور را بازسازی کرده و چهره ای از یک رئیس جمهور صلح طلب را به مردم نشان دهد شاید به همین دلیل مردم آمریکا که هیچ گاه حاضر نیستند به یک زن و نیز یک سیاه پوست رای دهند از بین هیلاری کلینتون و جان مک کین به اوباما رای دادند.

2. در این فیلم شخصیت اصلی فیلم را فردی به نام جک باور که یک سرباز آمریکایی است که در حال حاضر در اداره ضد تروریست آمریکا کار می کند بازی میکند. وی در این فیلم نماد یک فرد وطن پرست که دارای ویژگی های انسانی زیادی مثل مرد خانواده ، شجاع و نترس ، بسیار دقیق و باهوش را بازی می کند ولی مهم ترین ویژگی وی روان شناسی است که روی مجرمان انجام میدهد تا بتواند از آنها حرف بکشد و سرنخی بدست آورد است وی برای مقابله با دشمنان و تروریستها و این که بتواند از آنها اطلاعات بگیرد هر نوع شکنجه ای آنها را می کند البته در اداره آنها نیز این شیوه با آمپولهای دردآور دنبال می شود و تماشاگر با شخصیت جک باور هم ذات پنداری میکند و همه کارها و همه قضاوت های وی را درست تشخیص می دهد این عمل شکنجه او را نیز کاری درست برای مقابله با کساتی که حاضرند جان هزاران نفر مردم آمریکا را به خطر بیاندازند تلقی میکند و این در زمانی است که آمریکا رسواییهایی های زیادی در زندانهای گوآنتانامو و ابوغریب و زندان های مخفی در سراسر جهان داشته و بوش نیز اجازه شکنجه را برای بازجویی از مضنونان تروریستی داده است لذا مردم آمریکا از خود سوال می کند پس آن ملت که این همه از انسانیت و آزادی و دموکراسی دم می زد ما بودیم ولی با این فیلم می فهمد که همه این کارها برای دفاع از جامعه آمریکا انجام میشده است و لذا مجاز است و اصولاً عمل سربازان آمریکا کاری درست برای نجات فرزندان خانواده های امریکایی و آمریکاً لایف بیان می شود و اصولاً چهره معصوم جک باور که فکر ذکری جز حفظ جان ناموس آمریکا و کشورش ندارد و در این راه همه خانواده اش از زن و بچه گرفته تا همه دوستان صمیمی اش را از دست داده و حتی با زندان افتاده و شکنجه شده کسی جز این انتظار ندارد

3. در این فیلم چند گروه به عنوان گروهای متخاصم با کشور آمریکا که اکثر کارهای تروریستی از طرف آنها است معرفی میشوند که بعد از مسلمانان که از همه پررنگ تر است کشورهای چین و روسیه مطرح اند. در فیلم تصویر بسیار زشتی از اسلام نشان داده میشود به طوری که مردمان عرب ساکن آمریکا گویا به آنجا رفته اند تا یک حمله تروریستی اتمی را انجام دهند و دولت آمریکا نیز از این موضوع آگاه است و به صورت نا محسوس همه آنها را تحت کنترل دارد و این در فیلم بیان میشود در فیلم به تقدسات مسلمانان مانند مسجد و شهادت ، نماز نیز اشاره میشود که البته کسانی که چنین نشانه هایی دارند و چنین جاهایی میروند به عنوان علائم تروریست ها نشان داده میشود هر چند در تک صحنه هایی مسلمانان میانرویی که در آمریکا به دنیا آمده اند و مخالف اعمال تروریستها هستند دیده میشود ولی تاثیر آن کم است . در این سریال به طور مستقیم اشاره ای به ایران نشده است ولی در یکی از فصول یک بازیگر ایرانی به نان شهره آغداشلو نقش زن یک تروریست عرب را بازی میکنند که پسری نام بهروز دارند که یک اسم ایرانی است و همه خانواده برای انجام کارهای تروریستی به این کشور آمده اند لذا شاید در بداهه کسی گیری به ایران ندهد ولی در نهایت به علت مسلمان بودن کشور مارا نیز مدافع اعمال تروریستی و دین اسلام را به عنوان دین خشونت معرفی میکنند .

شاید مهمترین کارکرد این فیلم این سه نکته ای بود ک در بالا اشاره کردم ولی در نهایت باید گفت که این فیلم اگر فقط برای لذت همه درست شده بود باز هم درنهایت جذابیت و کشش است و شخصیت جک باور در اوج یک قهرمان بیان شده است همه ویژگی های یک قهرمان در وی نشان داده شده است کسی که با اینکه همه چیز خود رافدا کرده است ولی سیاست مداران به دنبال زندانی کردن وی هستند ولی در نهایت این جک باور است که قهرمان جدید آمریکاست و همه چشم ها به اوست

مرز بین حقیقت و واقعیت در نظام جمهوری اسلامی ایران

mahdiyan82 — Thu, 19 Nov 2009 19:54:21 GMT

بسمه تعالی

شاید برای افراد زیادی همیشه این سوال مطرح باشد که در جمهوری اسلامی ایران چرا بسیاری از کارها اسلامی نیست مگر این کشور نمی خواهد ام القرا کشورهای اسلامی و نیز حامی مستضعفان جهان در همه جا باشد پس چرا بعد از سه دهه از انقلاب هنوز در اقتصاد جزء ربا خوارترین کشورها هستیم برنامه های فرهنگی و اجتماعی درستی برای هدایت جوانان و مردم برای حرکت در مسیر درست برنامه ریزی نکرده ایم قانون در کشور ما درست اجرا نمیشود با اینکه در کشور ما دستورات اخلاقی و دینی در نهایت است ولی التزام به آن هر روز رو به کاهش است .

در جواب این پرسش ها نظریه پردازان زیادی نسخه های زیادی برای بسیاری از کشورها نوشته اند ولی به قول فرانوگرایان توسعه علم و دانش بدون در نظر گرفتن چارچوب های فرهنگی و اجتماعی مکانی که علم از آنجا آمده مشکل است به عبارتی هر نظریه لزوماً برای همه ساختارها کاربرد ندارد و بسیاری از آنها نسخه های طراحی شده برای یک شرایط مکانی و زمانی خاص هستند بنابراین می توان خیلی ساده در جواب سوالهای بیان شده گفت که بعد از چند دهه از انقلاب ما برای اینکه رشد و توسعه پیدا کنیم ابتدا کار درست را انجام می دادیم به عبارتی رو به ترجمه علوم از کشورها مختلف برای اینکه بتوانیم به سطح آنها خودمان را برسانیم آوردیم اما نکته ای که هست این است که ما در آن مرحله ماندیم به عبارتی نسخه که برای بیماری آن زمان ما نوشته شده بود باعث اعتیاد ما به آن نسخه شد و فکر می کنیم دیگر درمان بهتری برای آن بیماری نیست در صورتی که ما آن نسخه را در زمان کودکی انقلاب نوشتیم الان که انقلاب ما 30 ساله شده مانند یک جوان عاقل بهتر فکر می کند و نسخه های دیگری می تواند برای درمان خودش بنویسد رهبر انقلاب به عنوان فرمانده جنبش نرم افزاری در علوم مختلف را از سربازانش خواسته ولی اگر سرباز خسته باشد دیگر کاری از دست بهترین فرماندهان نیز بر نمی آید .

ولی سوالی که مطرح می شود برای من این است که به نظر من فرمانده و سرباز هیچ کدام مشکل ندارند و مشکل ما از یک جا دیگر نشات می گیرد و آن این است که مدیران قدیمی نتواسته اند دانششان را بروز کنند مشکل در سطح مدیران میانی مملکت است که دستور فرمانده را گرفته اند ولی هنوز به صورت سنتی فکر می کنند به دنبال حفظ قدرت و کنترل خود هستند و از طرف دیگر نمی توانند با جوانان کار کنند بیشتر به دنبال ساختارهای بروکراتیک که برای محیط های باثبات است آمادگی دارند در حالیکه شرایط امروز جهان بیشتر دنبال ساختارهای ادهوکراتیک و پویا است گروه های مستقل که برای رسیدن به یک به تمامی امکانات تجهیز شده اند و تا رسیدن به هدف از پای نمینشینند شاید بتوان گفت هر جا ما از این ساختارها استفاده کردیم موفقیت های زیادی آنجا در سالهای اخیر کسب کرده ایم به عنوان نمونه می توان تلاش جهاد دانشگاهی که از بدنه نیروهای جوان تشکیل شده بود در زمینه دانش هسته ای وسلولهای بنیادی ، نانو توانسته اند پیشرفتهای زیادی کسب کنند تنها نسخه ای که ما را همیشه کمک کرده است در طول انقلاب و دشمنان نیز از آن فوق العاده هراس دارند اعتماد کردن مدیران کشور به نیروهای جوان است کسانی که در طول 8 سال جنگ باعث حفظ کشور شدند امروز نیز تنها راه و نسخه برای درمان و حفظ کشور اعتماد دوباره به جوانان و دراختیار گذشتن تمام امکانات کشور به آنان است در غیر این صورت سایت های بیخیال سازی جوانان به سرنوشته مملکت هر روز درهر حال تبلیغات بر روی ذهن جوانان برای اینکه آنها را نسبت به سرنوشت انقلاب بی تفاوت کنند امروز باید کرسی های نظریه پردازی در تمامی علوم برای جوانان به راه بیافتد و کارهای ممکلت براساس آن اجرایی شود تا با آزمون و تجربه این مدیران در آینده کشور را هدایت کنن

نقدی بر فیلم سربال لاست(گمشدگان)

mahdiyan82 — Wed, 04 Nov 2009 13:21:37 GMT

شهید آوینی روزی میگفت از قول نیچه که باید خانه هایمان را بر روی آتشفشان ها بسازیم آن موقع منظور شهید حقیقت این بود که با گسترش ارتباطات و فضای رسانه ای دیگر جای جلوگیری کردن و مقابله فیزیکی برای تهاجمات فرهنگی تمام شده است بلکه باید غنی سازی فرهنگی صورت گیرد شاید تا مدتها بحث جمع کردن ماهواره ها از بالای پشت بامها مطرح بود ولی امروز دی وی دی های فیلم های روز هالیوود آن قدر در کوچه و خیابان با قیمت های ارزان به فروش می رسد دیگر از این مرحله نیز عبور کرده و به سمت سریالهای خارجی رسیده البته این تب باسریالهای کره ای مثل جواهری در قصر و جومونگ شروع شد و به سریال های روز غربی مثل 24 ، لاست ، فرار از زندان ، هیرو ، فرینگ ... کشیده شد امروز در فضای اینترنت و کلوپهای زیر زمینی تبلیغات زیادی برای این فیلم ها و سریال ها می شود وسایتها نقد فیلم و فروش اینترنتی و با ساب تایتل فارسی و ... برای آنها به راه افتاده است .

هدف بنده از این مقاله آسیب شناسی موردی بعضی از این سریالهاست و وارد بحث کلان فرهنگی و چگونگی مقابله با این تهاجم نمیشوم.

سریال لاست یکی از پرطرفدارترین و پربیننده ترین سریالهای غربی است که چندین سال است به صورت فصلها واپیزودهای جدید ادامه پیدا می کند و حتی الان نیز که تمام شده است در حال ساخت فصل جدید آن هستند. در نقد این سریال دوبعد ساختاری و محتوایی مطرح است از لحاظ فنی و ساختاری این سریال شاید یکی از بهترین سریالهای چند دهه اخیر است که درآن نوآوری های زیادی از لحاظ تکنیک فیلم برداری حرکات رفت وبرگشتی در زمان صورت گرفته است ولی این هدف ما از نقد این فیلم نبوده است بلکه نقد محتوایی این فیلم برای اینجانب در الویت داشته است چند نکته که به ذهن بنده می رسد را ذکر می کنم :

1. در فیلم لاست شما همه چیز را نسبی می بینید قانون نسبیت اینشتین که برای زمان بود در فیلم به مکان ، اخلاق ، قهرمانان ، شخصیت ها ، ... رسوخ می کند شما در این فیلم به هیچ چیز نباید اعتماد کنید چرا که پشت سر و آنچه در آینده در فیلم می آید همه حقایق را برعکس می کند قهرمان های داستان اکثرا در زندگی واقعی به ته خط رسیده ان در این فیلم کسی شخصیت ها را سیاه و سفید نمی بیند همه خاکستری هستند جزیره در حکم برزخی است که شخصیت ها خودشان را پیدا می کنند

2. در فیلم رازهای یکی یکی فاش می شوند ولی کلید راز هر صندوق که پیدا می شود با کمال تعجب می بینید درون آن صندوق یک صندوقچه دیگری است لذا باید دوباره با حرکت در زمان و مکان شخصیتها و داستان کلید آن صندوق جدید را کشف کنید لذا فیلم حالت فیلم های کارآگاه گونه و پلیسی را گرفته که اینجا البته بیننده نقش کارآگاه را بازی می کند که دنبال حقیقت است

3. در این فیلم کارگردانان نقش خداست که در نهایت همه را به سمت منجی فیلم هدایت میکند منجی نیز دستورات را به رهبران میدهد . دراین فیلم داستان محدودیتی ندارد همه چیز قابل تصور است به علت ساختار فنی بالا وسرعت حوادث و اتفاقات به شما فرصت فکر کردن نمیدهد شما فقط باید سعی کنید از داستانی که خدا تعریف میکند لذت ببرید

4. شاید در این فیلم شما انتظار تحلیل اخلاقی از من داشته باشید که درباره آن اظهار نظر شود ولی در قانون نسبیت فیلم اخلاق دیگر معنی اش را از دست داده است چرا که درست است که بسیاری از شخصیتها در این فیلم انسانهای بهتری میشوند و گذشته ترسناکشان را فراموش می کنند ولی جزیره استثناست به عبارتی مدینه فاضله است ولی کسی خودش را در مدینه فاضله نمی تواند تصور کند لذا به محض اینکه افراد از جزیره خارج می شوند دوباره به زندگی نکبت بار خود بر میگردند که امیدی در آن وجود ندارد همه به دنبال گمگشته خویشند دوست دارند به گذشته برگردند و دوباره همه چیز را بسازند. همین باعث شده است انسان ها در فیلم به حیوانهای درنده ولی دل رحم تبدیل شوند این پارادوکس در سراسر فیلم وجود دارد و تماشاگر به دیده ابهام به آن نگاه نمی کند بلکه از آن لذت میبرد چرا که به خودش میگوید من هم می توانم هرکاری زشتی انجام دهم ولی در آینده خوب باشم و گذشته ام را پاک کنم چرا که در فیلم وجدان حلقه مفقوده است و فرض شده است انسانها در حال زندگی می کنند و گذشته گذشته است یعنی مهمترین معیار فیلم بی معیاری است و مهمترین رنگ فیلم بیرنگی است قشنگ ترین زندگی را بدترین فرد دارد و بهترین فرد بدترین زندگی را دارد در لحظه ای که فکر میکنی به هدف رسیدی از آن دوری و برعکس

عجایب مدیریت در ایران

mahdiyan82 — Fri, 16 Oct 2009 09:44:49 GMT

۱. در ایران هیچ کس سر جای خود نیست و هیچ کس با اصول کارش آشنا نیست مثلاً یک مهندس وزیر اقتصاد میشه ، مدیران اقتصاد و ممملکت ما حتی چند واحدمدیریتی پاس نکرده اند ، کسانی که به مدارج استادی دانشگاه ها می رسند بیشتر از آنکه کار تالیفی کنند کار ترجمه بزرگان آن علم را انجام میدهند بدون اینکه حتی نوآوری و اصول اسلامی را نیز مد نظر قرار دهند کتاب مدیرت مالی مثلا که کتاب اصلی این رشته است گرفتن ربا را به صورت تئوریک به دانشجویان این رشته آموزش می دهد و میگوید اصلاً ربا در عوض جبران ارزش زمانی پول ، هزینه قرض دادن و ... است

2. در ایران در زمینه مملکت داری ابتدا مشکلی بروز می کند بعد از آن است که دولت مردان به دنبال راحل میگردند ابتدا مشکلات فرهنگی یا سیاسی اجتماعی ... رخ میدهد بعد از آن استکه تازه یک سری راحل های کوتاه مدت برای آن وضع می شود ولی کسی به دنبال برطرف کردن ریشه ای امور نیست چرا که از آنها خواسته نشده است و از طرف دیگر هنگام مدیریت بحران همه امکانات در خدمت مدیران است ولی هنگام مدیریت پیشگیرانه امور هیچ مدیری حاضر به هزینه نیست مثلاً به جای اینکه ابتدا فرهنگ استفاده از اینترنت ، سیاسی کاری ، روش های انجام امور ، ....وجود ندارد مثلاً بعد از سه دهه از انقلاب هنوز اقتصاد اسلامی در کشور وجود ندارد و هر دولت که می آید به علت اینکه در ابتدای امر زیاد با وضع امور آشنا نیست بیشترین تورم ها در دور اول روسای جمهور رخ داده است

3. در ایران کلمه به نام بهینه ترین روش انجام کار تعریف مشخصی ندارد و اصولاً سازمان استاندارد نیز تعریف مشخصی و وظیفه تعریف شده ای ندارد و اگر هم دارد خودش نمی داند باید چگونه وظیفه خود را انجام دهد مثلاً شرکتهای بیمه به اسم کاهش تصادفات در خیابان ها در هر کوچه و گذری سرعت گیر نصب می کنند با اینکه می دانند این سرعتگیرها زیان زیادی برای ماشین ها دارد در حالیکه همه می دانند هدف اصلی آنها کاهش پرداخت هزینه های بیمه تصادفات است ولی آیا هدف وسیله را توجیه می کند کاهش تصادفات را نمیشود با فرهنگ سازی درست ، جریمه ای بیشتر ، لغو گواهینامه های رانندگی و... استفاده کرد چرا که هزینه اینکار آسیب به وسایل نقلیه مردمی است که هزینه زیادی برای آن پرداخت کرده اند یا اینکه استانداردهای لازم برای قبول مشاغل چیست ؟ استانداردهای لازم برای کالاهای وارداتی چیست چرا کالاهای نامرغوب چینی باید بازار مارا پر کند و بسیاری از مشاغل مارا نابود کند استانداردها بهروری چیست چرا با اینکه آب برق و گاز به صورت یارانه ای به کارخانه جات داده میشود باز هم هزینه تولید محصولات آنها چند برابر هم نوع خارجی آن است و در نهایت استانداردهای مدارک تحصیلی چیست که هر روز یکی از روسای مملکت مدرک دکترای تقلبی اش لو میرود تازه میفهمیم که سابقه تحصیل نیز داشته است

4. اصولی که در نظام دینی باید رعایت شوند کدامند ؟ آیا میشود از راهی کشورهای غربی می روند و از الگوهای توسعه مغرب زمین پیروی کرد ولی حکومت دینی نیز برپا کرد. چرا با این همه حوزه های علمیه و دانشمند و علمای دینی تولید علم دینی و ایدوئولوژیک در حد صفر است در ابتدای انقلاب اسلامی به علت اینکه بسیاری از ساختارهای اسلامی هنوز بنا نشده بود ما مجبور به پذیرش ساختارهای غربی شدیم که محتوای این ساختارها نیز مثل مجلس از قوانین کشورهای غربی مثل فرانسه اخذ شد ولی آیا باید بعد از سه دهه از انقلاب باز هم کتب ترجمه شده غربی با پیش فرضهای سکولاریستی ، ساختارهای غربی با محتوای ضد دینی مثل بانکدارای ربوی باید به عنوان اصول اسلامی پذیرفته شوند هدف همان وسیله رسیدن به هدف شده است هدف ایجاد حکومت اسلامی بود اما وسایل کوتاه مدت حفظ این نظام در ابتدای شکلگیری اش به که استفاده از ساختارهای تجربی غرب بود در کشورهای ما نیز به عنوان هدفی مقبول افتاده است ولی آیا اسلام به سکولاریست و ارزشهای دینی با نسبی گرایی و پلورالیسم غربی همه اینها باهم قابل جمع است ؟

5. شاید مهمترین ابهامی که در کشور ما ایجاد شده است از بین رفتن اهمیت تولید علم ودانش و درعوض توجه بیشتر به مدرک گرایی شده است هرچند که افزایش کمی دانشجویان باعث شده فرهنگ استفاده از تکنولوژی و تعمیر تکنولوژی رشد زیادی داشته ولی فرهنگ تولید علم و ابتکار و خلاقیت که ویژگی ایرانیان است و بسیاری از ایرانیان در خارج از کشور به عنوان نخبگان آن کشور هستند ولی در مملکت خودمان هنوز یک عدم خودباوری در مردم و جوانان دیده میشود شاید مهمترین علت آن دغدغه های مالی باشد چرا کارهای میکانیکی و غیر ارگانیک و خلاقانه هنوز در کشور ما حاکم است هنوز مردم ما به علت یارانه های نفتی میزان رقابت جهانی را درست درک نکرده است البته این در همه کشورهای رانتیر است ولی برای هر مشکلی راحلی است ولی مشکل ما این است که اصلاً دنبال راحل نرفته ایم به نظر میرسد اگر ما به سرعت با استفاده از تیم های تخصصی و کارآفرین و ساختارهای ارگانیک و خصوصی سازی سریع اقدام به گسترش رقابت و همگام سازی خود با رشد رقابت جهانی نکنیم در همین چند زمنیه ای که مزیت رقابت سنتی داریم مثل تولید فرش ، خشکبار و منابع نفتی و گازی ... به سرعت بازار خود را از دست می دهیم که الان نیز میبینیم بازار بسیار از این محصولات را به میزان زیادی از دست داده ایم

چگونه به صورت جهشی توسعه یابیم ؟

mahdiyan82 — Mon, 12 Oct 2009 13:53:29 GMT

۱. برای اینکه به یک کشور توسعه یافته بتوانیم به سرعت تبدیل شویم باید ابتدا از دام استانداردهای غربی رها شویم بلکه باید ابتدا استانداردهای توسعه خود را تعریف کنیم یعنی بگوییم قصدمان از توسعه اقتصادی و سیاسی و فرهنگی و اجتماعی رسیدن به چه اهدافی است ؟

2. توسعه پایدار نیازمند این است که استانداردهای توسعه منابع انسانی ، فناوری اطلاعات ، آموزش و مدیریت دانش ، اقتصادی و حقوقی و ... را باید مشخص کنیم سپس از همه شرکتها و ارگانها بخواهیم با توجه به این استانداردها حرکت کنند

3. توسعه پایدار نیازمند این است که بعد از اینکه استانداردها مشحص شد حرکت به صورت برنامه ریزی شده باشد و هر ارگان و شرکتی که توانست زودتر این استانداردها را رعایت کند جلوتر حرکت نکند چرا که این باعث رشد نامتوازن می شود از طرف دیگر باعث می شود که شرکتهای مختلف دیگر به استانداردهای وضع شده پایبند نباشند.

4. باید توجه کنیم که کیفیت توسعه و فرآیندهای کار را فدای کمیت توسعه یافتگی نکنیم چرا که در غیر این صورت مجبوریم دوباره از نو شروع کنیم .

5. بسیاری از اساتید بزرگ دانشگاه ها که تجربه سالها آموزش و کارهای اجرایی را داشته اند و امروز بازنشسته شده اند را باید برای اینکه حلقه های مدیریتی برنامه ریزی برای توسعه را ایجاد کنیم البته باید نیروهای جوان و خلاق نیز به این افراد اضافه کنیم.

6. مشکلات اجتماعی معکوس مفاسد اقتصادی هستند به عبارتی فقر اجتماعی نتیجه سوءاستفاده مالی است که عده ای انجام داده اند در کشور ایتالیا میزان درآمد مردم در اینترنت منتشر می شود و میزان مالیاتی که بر درآمد افراد گرفته میشود مشخص می شود ولی در کشور ما افراد ففط صدها منصب دولتی دارند و بیشترین یارانه های دولتی را نیز دریافت میکنند و بیشترین رانتهای اقتصادی را دریافت می کنند باید با این پدیده ها به شدت برخورد شود .

7. ادامه دارد...

از آرمان گرایی تا عمل گرایی

mahdiyan82 — Thu, 01 Oct 2009 12:41:18 GMT

همیشه مدینه فاضله آرمان یک قوم برای رسیدن به اوج تمدن و فرهنگ آن بوده است ولی در مسیر رسیدن به این هدف همیشه رهبران دیگر دچار اختلاف در برداشت یا راه رسیدن به آن می شوند سوال این است که آیا رهبران در طی زمان آن قدر کمال کسب می کنند که می توانند برداشت و نگرش بهتری نسبت به آینده و هدف داشته و اصولاً تحول در ارزشها و بهبود آنها ایجاد کنند یا اینکه دچار التقاط و کج فهمی میشوند و اصولاً در طول زمان نسبت به آرمانهای اولیه یک فاصله و دوری ایجاد میشود ؟

اصولاً در تا قبل قرون وسطی مدینه فاضله همیشه وجود داشته و همه تمدن ها آن را برای خود متصور بوده اند ولی از بعد آن نگرش زمینی در فلسفه غرب ایجاد شد به طوری که به دنبال یک مدینه فا ضله آرمانی نبودند بلکه می گفتند که همین دنیا مدینه فاضله ما است لذا رویکرد بالا به پایین به رویکرد پایین به بالا تبدیل شد انسان خود را در نقش خدا جا زد (نعوذ بالله) .

امروزه رویکردهای پرگماتیستی به عنوان فلسفه زندگی مردم در آمده است و به فلسفه زندگی مردم مغرب زمین درآمده است که به صورت تهاجم فرهنگی در سایر تمدن ها نیز در حال رسوخ است در این نگرش ارزش ها آرمان گرایانه بی ارزش است بلکه ارزشهایی اهمیت دارد نتیجه عملی داشته باشند بهترین جمله در بیان آن این است که هدف در نگرش عملگرایانه وسیله را توجیه میکند ولی در رویکرد آرمان گرایانه هیچ گاه هدف وسیله را توجیه نمی کند مثلاً ما درجنگ عراق با اینکه آنها به موشک باران مناطق مسکونی می پرداختند و نیز از بمب های شیمیایی استفاده می کردند ما هیچ گاه برای رسیدن به پیروزی و هدفمان حاضر به انجام این روشهای غیر انسانی نشدیم بلکه ارزشهای انسانی مانند اهمیت خون انسانهای بیگناه و زنان و کودکان ما را هیچ گاه به این سمت سوق نداد.

سیاست های اداره یک مملکت اسلامی بر مبنای معیارهای دینی میباشد. اما باید به این نکته توجه داشت که همیشه آرمانهای یک مملکت دارای معیارهای عملگرایانه ای است که کسانی که به دنبال رسیدن به این آرمان ها می باشند ابتدا باید این معیارها را در خود درونی کنند شاید بپرسید پس فرق رویکرد عمل گرایانه با آرمان گرایانه پس اینجا کم رنگ می شود ولی در این جا ما جواب می دهیم آرمان ها به مثابه استراتژی و قطب نما راه می باشند که می توان معیارهای عمل گرایانه ای که ما را از رسیدن به آن دور می کنند طی یک فرآیند بازخوردی بهبود و حذف و اضافه کنیم تا در نهایت در مسیر درست قرار بگیریم ولی در رویکرد عمل گرایانه آرمان آسمانی نیست بلکه زمینی است ویژگیهای برای رسیدن به لذتهای کوتاه مدت و فردی دارد لذا به تعداد انسانها قابل تغییر است و در نهایت دچار پلورالیسم و تنوع می شویم. بنابراین به سرعت دچار سردرگمی می شویم و خواسته ها و هوای نفسانی او را مانند باد از این سمت به آن سمت میکشاند .

راهکارهای ایجاد فرهنگ قدرتمند

mahdiyan82 — Fri, 18 Sep 2009 13:55:49 GMT

ینکه در کشور ما ارزشهای زیادی در دین و ملیت ایرانی مان وجود دارد شکی نیست مثلاً ارزشهایی مثل راستگوی یا درستکاری روحیه پهلوانی ایثار گذشت و ... ولی آنچه که در جامعه مان نمایان شده است شاهد کمرنگ شدن این ارزش ها هستیم به خصوص در قشر نوجوان و جوانان بیشتر به چشم می خورد در صورتیکه بخواهیم یک واکاوی روی این مبحث ابتدا انجام بدهیم شاید با سولاتی و مسائلی مانند موارد زیر برخورد کنیم :

1. شاید گفته شود اکثر مردم از نگاه قرآن در دین تعقل نمی کنند لذا به سرعت از آرمانهای خود فاصله می گیرند و این سرنوشت جهان است که در کشور ما نیز مانند همه جا فاصله گرفتن از ارزشهای اولیه نمایان شده است.

2. سوالی که مطرح می شود عده می گویند راه پیشرفت مادی و صنعتی از طریق همگرایی با نظام بین الملل و فرهنگ جهانی است بهتر است که بگذراریم مردم خودشان مرام و مسلک خودشان را انتخاب کنند و آزادی کامل دینی و عقیدتی باید دز همه جا حاکم و ساری باشد لذا یک دیدگاه بی تفاوتی نسبت به پدیده فرهنگ دارند

3. یک عده می گویند می شود به فرهنگ مملکت سمت و سو بدهیم ولی عده ای در جواب آنها ، آن را در حد یک بحث سیاسی جلوه میدهند و می گویند اصولا سیاست مدرن مخصوصاً در دولت های رانتیر سعی می کنند از مردم با یک سری ارزش ها سواستفاده کنند و سرو صداها را ساکت کنند و مشروعیت خود را مشروعیت نظام تلقی کنند که در صورت برکناری آنها گویا مشروعیت نظام خدشه دار میشود

4. اصولاً فرهنگ یک کلمه کلی است که دسته بندی های زیادی دارد مثل فرهنگ مکتوب و فرهنگ شفاهی یا در یک دسته بندی دیگر فرهنگ به فرهنگ اقتصادی ، سیاسی ، دینی ، اجتماعی ....یا فرهنگ شهری و روستایی و جهانی و بسیاری از طبقات دیگر تقسیم می شود لذا معمولا سیاست گذاران فرهنگی بسیار مواقع بدون اینکه منظورشان از کدام نوع فرهنگ را مشخص کنند دست به شاخص سازی و تخصیص بودجه می زنند که این باعث بی فایده بودن و هدر رفته بودجه تخصیص یافته میشود.

به نظر من برای اینکه در گیر این همه کلی گرایی و دام اشتباهات گذشته نشویم ما باید از یک جا شروع کنیم . شاید سوال شود مگر قبلاً شروع نکردیم بنده میگویم اگر کردیم هم این کار به صورت سیستماتیک نبوده است به عبارتی یک سری بودجه های به یک سری عناوین فرهنگی تخصیص داده شده است ولی بازخوردی گرفته نشده است که چقدر به برنامه نزدیک شده ایم و برای بهتر شدن چه باید کرد و در ثانی این بودجه ها به صورت جزیره تخصیص داشته است نه به صورت یک طرح جامع و هماهنگ لذا برای توسعه فرهنگ مملکت باید :

1. ابتدا باید یک سری اهداف فرهنگی کوتاه و میان و بلند مدت تعریف شود به عنوان مثال در کوتاه مدت باید سعی کنیم در مملکت با یک سری مسائل ضد فرهنگی ملی مبارزه کنیم به عنوان با فساد مالی و اقتصادی در نظام اداری ، با فرهنگ جابجایی اتوبوسی مدیران ، استفاده از مدیران در پستهای غیرتخصصی و در میان مدت هم به همین شیوه هدف گذاری کنیم که سری از ارزشها که در حال محو شدن هستند را احیا کنیم و در بلند مدت نیز به اهدافی مثل جامعه آماده برای ظهور حضرت حق برسیم رسیدن به مدینه فاضله اوج آن است

2. هنگامی که اهداف فرهنگی مشخص شد ما باید سعی کنیم شاخص سازی کنیم که اولاً شاخص هایی که می خواهیم پیشرفت کار را سنجید چیست و چگونه اندازه گیری شود ولی شاید گفته شود فرهنگ یک چیز کیفی است نه کمی ولی باید گفت تا سنگ محک روشن نباشد نمی توان مسیر راه و راه درست را پیدا کرد و در غیر این صورت در دام کلی گرایی و تشتت نظرات و بینتیجه ماندن راه می افتیم . به عنوان مثال هدفی مثل کاهش فساد اداری را قصد شاخص سازی داریم از علائم کاهش فساد را می توان سرعت کار مردم، رشد وبهبود سرمایه گذاری، کاهش شکایات مردمی ،... را میتوان نام بردید

3. یکی از نکات اساسی که گفته نشد و شاید زودتر باید به آن توجه کرد انتخاب جامعه هدف است به عبارتی باید مشخص کرد منظور از ارتقا فرهنگی کدام گروه سنی می باشد و ثانیا کدام فرهنگ را قصد ارتقا داریم مثلا فرهنگ اجتماعی و احترام به حقوق شهروندی دیگران ، فرهنگ آموزش شغلی ، فرهنگ و آگاهی های سیاسی ، فرهنگ مصرف و دخل و خرج و...البته یک نکته مقفول که به آن کمتر توجه می شود فرهنگ استفاده درست از ابزارهای فرهنگ ساز نیز بسیار مهم است مثلا چگونه از ابزارهایی که در زمینه فرهنگی تاثیر گذار است به درستی استفاده کنیم مثلا معیارهای یک فیلم دینی موثر چیست یا معیارهای تبلیغات چیست که مثلا باعث اسراف و تجمل گرایی مردم نشود لذا استفاده درست از ابزار نیز نیاز به آگاهی از فرهنگ و معیارهایی دارد که آنها نیز باید مشخص شود.

4. بهبود مستمر و بازخورد مهمترین قسمت کار است اصولاً باید در یک دوره های زمانی نتیجه کار را مورد بررسی قرار داد اگر کار ما دچار نقص است آن را برطرف کنیم اگر معیارهای ما دچار کاستی است آنها را اصلاح کنیم اگرروش کار ما درست نیست و روشهای بهتر کشف شده از آنها استفاده کنیم و از تجارب دیگران استفاده کنیم

5. در نهایت پیگیری اهداف و میزان دستیابی به اهداف است که چقدر توانسته ایم به اهداف دست پیدا کنیم و به چه میزان کار موثر در جامعه واقع شده است

چگونه کشور خود را بسازیم

mahdiyan82 — Tue, 25 Aug 2009 09:27:04 GMT

کشورهای قدرتمند به دو طریق توانسته اند قوی شوند یا اینکه فرهنگ چندصد ساله آنها چنان پیچ و خم راه را به آنها نشان داده و آن قدر دست به عصا راه رفته اند که درنهایت توانسته اند یک راه درست برای پیشرفت را بدست آورده و در طول سالها آن را دنبال کنند ولی راه آسانتر که بسیاری کشورهای جنوب شرق آسیا آن را دنبال می کنند این است که از کشورهای قدرت مند الگو برداری میکنند البته این کشورها در این راه فرهنگ کشور خود را مانند کشورهای غربی کرده و تغییر داده اند .

حال سوالی که مطرح می شود این است که آیا ما باید به صورت آهسته مانند کشورهای گروه اول به راه طولانی خود ادامه دهیم یا باید از کشورهای دسته دوم پیروی کنیم و فرهنگ کشور خود را تغییر دهیم ؟

در صحنه بین الملل هر کشوری یک سری نقاط قوت و ضعف دارد که در نهایت به عنوان یک مزیت رقابت برای آنها عنوان میشود مثلاً کشور چین و هند جمعیت زیادی دارند برای تولید ارزان و انبوه مزیت رقابتی دارند و یا کشور آلمان کشوری است که انگیزه های برتری طلبانه و تفکر قوی دارند ولی مزیت رقابتی کشور ما چیست ؟

در صورتی که ما غرق پیچیده گی های نظام بین الملل و جهان شویم در نهایت باید از هارمونی که آنها به آن رسیده اند پیروی کنیم ولی در صورتی که ما برای آینده خود برنامه ریزی کنیم میتوانیم ما برای دنیا نظم جدیدی طراحی کنیم و ایده پرداز شویم

ولی همه اینها با برنامه ریزی حساب شده صورت میگیرد.

در مهندسی دوباره ساختار کشور یک سری کارها با ید انجام شود :

1. با تقویت روح فرهنگ اسلامی اعتقاد و ایمان مردم به فرهنگ ایرانی و اسلامی و غیرت دینی را افزایش داد اوج غیرت ایرانی و اسلامی را در زمان جنگ هشت ساله مشاهده کردیم به طوری که روحیه همکاری جمعی مردم کشور نیز در اوج بود ما باید دوباره فرهنگ آن زمان را بازسازی کنیم که این نیاز به یک کار بلندمدت دارد

2. در کشور ما بعد از انقلاب آگاهی های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و اقتصادی و اطلاعات عمومی به علت سالهای استعمار و عقب نگه داشتن مردم دچار فقر شده بود ولی بعد از انقلاب این روند بلوغ فکری و آگاهی های مردم با سرعت زیادی آغاز شد و با سرعت دانشگاه ها و مدارس زیادی برپا شد ولی نکته ای که در این ساختارها مورد غفلت واقع شد محتوایی بود که این ساختارها به خورد مردم دادند اقتصاد غربی ، مدیریت غربی ، سیاست غربی و ... به طوری که بعد از سه دهه از انقلاب اسلامی کشور ما ربا خوارترین سیستم بانکداری جهان را دارد وبرای مدیریت کشور هیچ روش دینی و درستی وجود ندارد تحلیل های جامعه شناختی بحرانها نیز همه بر اساس جامعه شناسی غربی است سکولاریسم دینی و علمی به اوج خود رسیده است و مشکلات فرهنگی خانواده ها معمولاً وقتی که فرزندی را به دانشگاه آزاد و دولتی می فرستند به اوج می رسد افراد با اعتقادات دینی که در ظاهر و رفتارها هیچ گونه اعتقادی به داشته های فرهنگی شان دیده نمی شود. مهندسی علمی و نهضت نرم افزاری که در صحبت های مقام معظم رهبری برای آن پیشنهاد شد چند سال قبل برای آن هنوز انگار برنامه ریزی نشده است لذا مهندسی فکری و فرهنگی کتب علوم انسانی مهمترین نیاز دانشگاه های ما است باید نهضت ترجمه کتب غربی که در زمان انقلاب بود به صورتی دقیق مورد بازبینی قرار گیرد و به صورت انتخاب شده و بررسی شده این کار صورت گیرد

3. جوانان مهمترین مزیت رقابتی کشور ما هستند ولی در صورتی که نیازهای جوانان به اشتغال و ازدواج و تفریحات سالم و ... برای آن فکری نشود همین جوانان به سرعت از فرهنگ ایرانی و اسلامی خود دل زده می شوند و نسبت به نظام خود بدبین می شوند چرا که به چشم خود زحماتی که برای این انقلاب کشیده شده است را ندیده اند لذا آن را ناکارآمد می پندارند و دنبال تغییر شیوه حکومت می افتند لذا درست است که بسیار از جوانان ما اعتقادات دینی زیادی دارند ولی در صورتی که نتواند این نظام نیازهای مورد نظر آنها را برآورده سازد و تبعیضات اجتماعی و سیاسی که میبینند باعث برگشت آنها و عدم حمایت آنها از نظام خواهد شد

4. کشور ما یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان است به طوریکه درآمدهای نفتی به تنهایی می تواند باعث شود که مردم بدون کار کردن در یک سطح از زندگی با حداقل امکانات تا آخر عمرشان زندگی کنند ولی چه چیزی باعث شده است که در کشور ما این همه فقیر و نیازمند وجود دارد و بسیاری از جوانان بیکار هستند چه عاملی باعث این همه واردات به کشور می شود درحالیکه نیازهای اساسی بسیاری از مردم برآورده نمیشود به نظر می رسد مدیریت ضعیف کشور یکی از مهمترین علائم آن دلایل آن است. عدم مدیریت درآمدهای نفتی شاید به عنوان یکی از نیازهای کشور امروزه مطرح است

5. واقعیت این است که امروز کشور بیش از هرچیز به مقررات کارآمد و سیستم ها اطلاع رسانی و اطلاعاتی نیازمند است مثلاً درصورتی که قیمت برنج و گوشت و مواد غذایی به صورت رقابتی اعلام شود و مردم هم از آن آگاهی داشته باشند مردم حاضر به خرید قیمت بالاتر نشوند این خود سبب کاهش تورم می شود دیوان سالاری اداری هنوز در سیستم اداری و قضایی کشور در اوج است رابطه گرایی و ظواهر دینی و آقازاه بازی ، بازی های سیاسی که سبب می شود مدیران به صورت اتوبوسی جابجا شوند بسیاری از مشکلات مملکت هستند

ادامه دارد