ادامه مطلب
آهنگى بسيار کند بود و تحولات ژرف، هر هزار، بلکه هزاران سال يک بار اتفاق مىافتاد تا عصر حجر به آهن تبديل گردد. تاسيس دولتها و به ميان آمدن مرزهاى جغرافيايى بر فاصله افراد از يکديگر تاکيد کرد و بر روابط فرهنگى و اجتماعي، حاکم شد. تعينات ملى و قومي، گرايشهاى فراملى را کاهش داد. اما انقلاب صنعتى و دو قرن پس از آن، انقلاب در فناورى اطلاعات که به عصر انفجار اطلاعات مشهور گرديد، انسانها فاصله گرفته از يکديگر را به هم نزديک نمود و فاصله جغرافيايى و حتى تاريخى را به شدت کاهش داد. بشر، اينک، نزديک همديگر، مطلع از نسلهاى گذشته، واقف بر انديشهها، آداب و رسوم ديگران و مرتبط با آنها ادامه مطلب
ما مي توانيم تصور كنيم كه دغدغه خاطر فيلسوفاني مانند هابرماس، گيدنز و...، انديشه مدرن است. اما افراد ديگري هم هستند كه در متن مدرنيته، زيست مي كنند، حساب كتاب مي كنند و دائم در نقش «عمل» و «عمليات»، درگير هستند و در واقع آنها
ادامه مطلب
(حسن رحیم پور ازغدی)
از لحاظ تاریخی، نخستین مواجهه ما با مدرنیته غربی، مواجهه با وجه خشونتآمیز و غیرانسانی آن از طریق شنیدن صدای توپهای ناوگان جنگی و سپس كودتاها و جنگهای اشغالگرانه در یكی دو قرن گذشته بوده است. غربيها در حالی كه ما را قتل عام و غارت ميكردند از مدارا و ترقی و مدرنیته سخن ميگفتند و مدرن شدن را غربی شدن و سكولاریزه شدن، معنا ميكردند كه به مفهوم ترك دین و اخلاق و زیر پا نهادن استقلال ملی، غرور انسانی و منابع اقتصادی كشور بود و هرگونه مقاومت مردمی در برابر اشغالگری و كودتاهای امریكایی و انگلیسی و صهیونیستی را نوعی توحّش و مقاومت در برابر مدرنتیه ميخواندند. شكنجه، اعدام، تبعید و غارت منابع ملی و مبارزات وسیع فرهنگی علیه اسلام، به همراه آثار تكنولوژی جدید و فناوری و مدلهای لباس، اخلاق و زندگی غربی، همزمان بنام مدرنیته به ملت ایران و سایر كشورهای اسلامی كه میان قدرتهای اروپایی، تقسیم شده بودند، تحمیل ميشد. ما سرخپوست هایی بودیم كه باید با سلاح آتشین كابويها، مدرن و متمدن ميشدیم. اما بجای متمدن شدن مستعمره شدیم. حتی متأسفانه مسیونرهای مسیحی كه پس از كودتای امریكا، وارد ایران شدند،
ادامه مطلب
عنوان جديدترين فيلم سينمايى مرتبط با آفريقا «آتش بگير» است كه شايد بهترين واژه ها براى توصيف وضعيت سينما و شرايط رو به رشد آن در اين قاره باشد.به واقع صنعت سينما در آفريقا به گونه اى مشتعل شده و آتش شوق، آن را فرا گرفته است. داستانهاى زيادى در خصوص آفريقا وجود داردكه فيلمسازان مى خواهند آن را روايت كنند و هاليوود هم اين روزها به ساختن فيلم هاى «جدى و سنگين» در اين قاره علاقه نشان مى دهد و انگار فرمان پيش به سوى آفريقا صادر شده است. فيلم هاى ساخته شده در اين قاره نيز در حال يافتن مخاطبان تازه و فزاينده اند و تحسين جهانيان را هم موجب شده اند. يكى از آنها «تسوتسى» از آفريقاى جنوبى است كه سال پيش اسكار برترين فيلم «خارجى» (غير آمريكايى) سال را گرفت. اين فقط سومين بار بودكه يك فيلم از قاره آفريقا اين اسكار را تصاحب مى كرد و براى نخستين مرتبه بود كه اين رويداد در حدود ۳۰سال اخير شكل مى گرفت. در همان سال(۲۰۰۵) و قدرى پيش از آن فيلم هاى ديگر مرتبط با آفريقا مانند «باغبان وفادار» و «هتل رواندا» نيز عرضه شده و به توفيق هم رسيده بودند، با اين تفاوت كه اين قصه هاى آفريقايى توسط فيلمسازانى به غير از اين قاره ترسيم شده اند. «هتل رواندا» با داستان بالنسبه دلخراش اش كانديدايى اسكار را براى دوتن از بازيگرانش (دان چيلا و سوفى اوكوندو) به ارمغان آورد و «باغبان وفادار» از اين هم فراتر رفت و اسكار نقش دوم زن را نصيب راشل وايز كرد. فيلم هاى ديگر ساخته شده درباره آفريقا حضور و بازى ستاره هاى ديگرى مثل ساموئل ال جكسون و ژوليت بينوش را دربر داشته اند واين دو را در فيلم «كشور من» ساخته جان بورمن ديده ايم.
ادامه مطلب
مىشناسد و يا در اين راه، آغازگر و درحال سير و سفر است و به وسيله تعلم و استفاده از عالم، در طلب و جستجوست و يا نه اين است و نه آن. يعنى همان عامى سقوط کردهاى است که خداى را به او اعتنايى نيستادامه مطلب

ادامه مطلب
اين بهرهكشي از زنان، در حالي است كه چندهمسري نظاممند جوامع سنتي با انتقاد شديد آنان به بهانه احقاق حقوق زنان و تساوي جنسي همراه شده است.
به گزارش «بي.بي.سي»، مردم كشورهاي غربي نسبت به مردم كشورهاي در حال توسعه، بيشتر به تنوع روابط جنسي متمايلند. در حالي كه در همه جاي جهان تكهمسري رايج است، در كشورهاي ثروتمند، داشتن شركاي جنسي متعدد، بسيار بيشتر از ديگر كشورهاست!
بنا بر تحقيقي كه توسط «Lancet» منتشر شده، اين آمار به رغم ميزان بالاي انتقال ايدز از راه رابطه جنسي در كشورهاي در حال توسعه است.
ادامه مطلب
هاي مختلف صدا و سيما تبديل شده است. طبيعی است هم، برنامه ريزان و برنامه سازان تلويزيون علاقه دارند خود را در اين مسابقه پنهان محک بزنند و شبکه آنها بهترين و پربيننده ترين را به خود اختصاص دهد. در نگاه اول شايد اين گونه به نظر برسد که چه فرصت خوبي و چه فراغ بالي براي تهيه اين مجموعه ها وجود دارد، چيزي در حدود يازده ماه.
اما سريعا اين نکته به ذهن هر ايراني خطور مي کند که اينجا ايران است و نتيجه اين مي شود که يکي از نويسندگان مجموعه آخرين گناه در مصاحبه با یکی از خبرگزاري ها در خصوص ويژگي نگارش همزمان متن و توليد مي گويد: «کار بسيار دشواري بود. ما در اين سريال به اين شکل عمل مي کرديم که زمان توليد سکانس 14 سريال، بخش هايي از قسمت 26 نوشته مي شد... اگر وقت کافي داشتم، دوست داشتم فيلمنامه را از ابتدا بازنويسي و ايرادهاي آن را برطرف مي کردم».
گذشته از همه اين مسایل ظاهرا حل نشدني در توليدات صداوسيما، اشکالات فراوان محتوايي در مجموعه هاي تلويزيوني، موجب شد تا به بحث و تحليل برخي از آنها پرداخته و در اين ميان به سراغ «آخرين گناه» ساخته حسين سهيلي زاده بروم که گويي قصد دارد گوي سبقت را در مشکلات محتوايي از بقيه رقبا بربايد.
ادامه مطلب
الف ـ سنت: در فرهنگ فارسي معين در معناي واژه سنت چند معني لغوي آورده شده است كه عبارتند از: راه، روش، سيرت، طريقه و عادت. اما آنچه در حوزه جامعه شناختي و تاريخي از مفهوم سنت به ذهن متبادر ميشود چيزي فراتر از اين همه است و شايد در محدودترين بيان لغوي بتوان تركيب "راه و روش عادت شده" را بهكار برد. در فرهنگ انگليسيآكسفورد نيز واژه سنت "tradition" عبارت است از: مجموعهتوليدات گذشته در زمينههاي نظرات "opinions" ، اعتقادات "beliefs" و عادات "customs".
ادامه مطلب
گرچه علي روح بزرگي بود در كالبد تنگ جهان و جامعه دوران علي شايستگي ايشان را نداشت و او بزرگتر از آن جامعه و فراتر از ظرفيت آن مردم بود، اما وقتي نام رفتار علوي يا دولت علوي را ميشنويم، بايد متوجه باشيم كه سخن از يك شخص، هر چند بزرگ، در ميان نيست؛ بلكه گفتگو از يك مكتب است كه علي نمونه بارز و برجسته تربيت شده اين مكتب ميباشد.
مكتبي كه بنيانگذارش پيامبر بزرگ خدا بود و ايشان شاگرد برجسته آن مكتب. او از پيامبر آموخت كه جامعه ديني جامعهاي است كه بدون لكنت زبان بشود حق ضعفا و محرومين را و طبقات پايين جامعه را ـ كه معمولا قدرت مطالبه حقوق خود را ندارند ـ از صاحبان قدرت و ثروت گرفت. روايت از ايشان نقل شده كه فرمودند: «اني سمعت رسول الله..يقول في غير مره» من شنيدم كه به شكل متواتر در موقعيتهاي مختلف، پيامبر اين نكته را به زبان آورد كه: «لن تقدس امه لا يوخذ للضعيف فيها حقه من القوي غير متتعتع» آن امت و جامعهاي كه حق ضعيفان را نشود بدون لكنت زبان و بدون ترس از اقويا و صاحبان قدرت و ثروت مطالبه كرد، قابل تقديس و پاكيزه نيست. اينها در واقع تعريف جامعه ديني است.
لینک
ادامه مطلب




